Koncert w sali widowiskowej czy spotkanie z muzykami w prywatnym mieszkaniu? Podczas tegorocznego Jazztopadu publiczność będzie mogła poznać oba te doświadczenia. 23. edycja festiwalu odbędzie się od 13 do 22 listopada 2026 roku. Program połączy różne tradycje muzyczne, a jego wspólnym mianownikiem będzie improwizacja — tworzenie, którego efekt kształtuje się dopiero podczas występu.
Festiwalowe wydarzenia zaplanowano w Narodowym Forum Muzyki, Klubokawiarni Mleczarnia oraz Kinie Nowe Horyzonty. Obok tych przestrzeni ważną rolę odegrają prywatne domy. To propozycja dla słuchaczy, którzy chcą znaleźć się blisko wykonawców i doświadczyć muzyki w kameralnych warunkach.
Domowe koncerty mają także element niespodzianki: publiczność nie zna wcześniej składów. Zdarza się również, że sami artyści dopiero na miejscu spotykają się w nowym zestawieniu. Niewielka odległość między nimi a słuchaczami sprzyja bezpośredniemu kontaktowi, a nieprzewidywalność takich spotkań wpisuje się w charakter festiwalu.
Od koreańskiego gayageum po dźwięk przestrzenny
Jazz w nazwie nie oznacza ograniczenia programu do jednego gatunku. Tegoroczny Jazztopad sięgnie po muzyczne inspiracje z Europy Środkowej, Bliskiego Wschodu, Korei, Republiki Południowej Afryki, Kanady i Etiopii. W gronie zaproszonych artystów są SUTARINova, DoYeon Kim, Lorenzo Bianchi oraz Amir ElSaffar.
Dyrektor artystyczny Piotr Turkiewicz wyróżnia dwie propozycje: koncert kwartetu DoYeon Kim oraz duet Bianchiego i ElSaffara. Koreańska wykonawczyni gra na gayageum — rzadko spotykanym instrumencie pochodzącym z jej kraju. Jej występ będzie więc okazją do poznania brzmienia odmiennego od instrumentarium zwykle kojarzonego z jazzem.
Innego rodzaju spotkanie zapowiada wspólny występ Lorenzo Bianchiego i Amira ElSaffara. Pierwszy zajmuje się dźwiękiem przestrzennym, drugi wykorzystuje santur, trąbkę oraz głos. W jednym duecie zetkną się zatem różne sposoby budowania muzyki i operowania brzmieniem.
Najważniejsze wydarzy się podczas grania
Według Turkiewicza sednem Jazztopadu jest improwizacja. Oznacza to, że muzyka powstaje w trakcie koncertu, a jej przebiegu nie można później odtworzyć dokładnie tak samo. Dla publiczności każdy taki występ jest więc spotkaniem z niepowtarzalnym procesem twórczym.
Dyrektor łączy tę ideę z zaufaniem, gotowością do ryzyka i podejmowania wyzwań, ale też z bliskością, premierami, wdzięcznością, konsekwencją oraz radością. Te wartości mają znajdować wyraz w bezpośrednim doświadczeniu muzyki tworzonej przy słuchaczach.
Tegoroczny program pozwoli poznać zarówno różnorodne tradycje i instrumenty, jak i odmienne warunki słuchania — od festiwalowych sal po mieszkania. Wybór koncertu będzie zatem także wyborem sposobu uczestniczenia w muzyce: w większej przestrzeni lub w kameralnym gronie, z wykonawcami oddalonymi zaledwie o kilka kroków.
Źródło: wroclaw.pl
